Els en Koen in Canada, dit kan alleen maar fout lopen...

 
De lettertjes van Els :

Nog maar eens over eten en drinken :
Wij drinken graag een lekkere tas koffie, maar dat is hier ver te zoeken. Alsook fijne patisserie kennen ze hier niet. De keuze aan brood is hier heel beperkt. Hier wordt elke snede getoast en is zo`n 2 cm dik. Een heerlijke volkoren boterham zou meer dan welkom zijn.
Al is het aanbod aan eten en drinken groot, toch kunnen zij van ons nog heel wat leren.

Wat de weersomstandigheden betreft :
de sneeuw wil maar niet komen. Vele activiteiten kunnen niet doorgaan wegens GEEN SNEEUW.
Heel uitzonderlijk deze tijd van het jaar, maar voor ons het ideale weertje : een staalblauwe hemel met een heerlijk winterzonnetje bij een temperatuur van -3 graden.
Voorbije zondag dus heel wat volk op de been. Een gezellige drukte in de binnenstad. Op de schaatspiste was het dan ook drummen.
De zoveelste Jingle Bells weergalmde over de schaatsende menigte. Er ontbrak maar 1 ding : een druppelkot.
Dan maar ons stamcafé de St. Alexander gaan opzoeken om ons te gaan warmen, en nog maar eens een ander biertje te proeven uit het grote gamma gerstenat.

De cijfertjes van Koen:

13 = ze zaten met 13 naast ons in het café, een ganse compagnie. En elk iets anders bestellen en nu komt het, elk apart betalen. Djezes, zelfs als we met ons tweetjes een pint bestellen vragen ze of de rekening moet gesplitst worden. Als je hier met een groep bent duurt het dus langer om te betalen dan je eigenlijke consumpties te nuttigen.

2 = 2 liter, dat is de grootste maat van pitcher (kan) bier die je hier kan bestellen. Normaal is dit voor 6 tot 8 personen. Raad eens wie er hier al door een verbaasde serveuse is voorzien van zo`n reuzenkan.

45 = het aantal minuten waarna de kan leeg was (we hadden dorst)

60 = 60 meter is het verschil tussen de Sint Lawrence rivier en waar wij zitten. Heb je al eens zo`n 20 keer per dag 60 meter trappen gedaan om van A naar B te gaan? Wij wel.

30 = 30 minuten duurt het programma "Beers of the world" op zondagmiddag. Met deze week als onderwerp ; "Hoe schenk ik een pint op Belgische wijze?" (voor de leken onder ons: glas afspoelen in koud water, tappen, colleken afscheppen, poepken afdrogen en papiertje op het voetje leggen. Voila)

21 = 21 jaar geleden kreeg ik mijn eerste Feu Vert met daarin de beginselen van de Franse taal. Het is een goede zaak dat ik mijn legerdienst in het Frans gedaan heb want ik zou hier anders al veel met mijn mond vol tanden hebben gestaan. Al blijft het behelpen als ze echt Quebeciaans praten, hete patat in de mond Frans is dat.

5 = het was 5 uur deze ochtend toen collega Michael ons SMS-gewijs wakker maakte. Hallo, uurverschil?

240 000 000 = is de gemiddelde prijs van een herenhuis op de Grande Allée. Troost U, er staan hier ook verschillende kerken te koop voor zo`n kleine 30 miljoen.

11 = je kan er hier ook niet omheen: 11 september zindert hier ook nog na. Zeker bij de Amerikaanse toeristen die we hier tegenkomen. Canada (The Friendly Neighbour) is zowat het verste dat we willen gaan. Liefst niet aanspreken als je net een wafel met suiker hebt gegeten (WIT POEDER!!!!) Op de Amerikaanse zenders praten ze over niets anders en in de winkels hier verkopen de FDNY Tshirts als zoete broodjes.

865 = zo ver zitten we hier van New York, redelijk veilig dus.

9 = Helmut Lotti staat hier op nummer 9 in de hitparade met zijn Latino Classics. Je komt zijn foto hier overal tegen. Andere Belgen? Brell, Arno en ook wel Laïs. Waar blijft het Wetterse muziekwonder Hans Vlaeminck?

6 = om de 6 minuten wordt de programmatie hier onderbroken voor reclame. Vooral geneesmiddelen worden aangeprezen, om ziek van te worden.

1 = nog 1 keer slapen en we zijn hier weg, tot in den draai zou ik zeggen.

Els en Koen Damart

posted by koen bogaert at 3:05 PM

 
Quebec; Sinterklaas (wat ze hier trouwens niet kennen),
jullie liggen te slapen, wij zitten nog op café, wat is het verschil met anders? De voorbije dagen hebben we deze stad van voor naar achteren en van onder naar boven verkend. Voor de sportieven onder ons, Quebec ligt op een heuvel, en jongens, onze voeten hebben dat al ondervonden. Was Mont Royal al een kuitenbijter dan zit Koen hier wel aan zijn fysiek plafond.

Ze noemen dit hier het Parijs van Amerika en inderdaad, daar doet het ons ook een beetje aan denken. Prachtige 17de en 18de eeuwse huizen in al even mooie lanen. Na Montreal met zijn 4 miljoen inwoners is deze stad met zijn 600.000 inwoners in ons ogen eerder een provinciestad, maar dan wel een mooie. We logeren hier in een mooie propere studio met alles op en aan, helaas van koken zal hier niet veel in huis komen. De reden? Een overweldigend aanbod van restaurants, eethuisjes, bistro`s en pubs. Voor de kenners, wij zitten altijd aan de tweede tafel links als je The Saint Alexander Pub binnenkomt (Leffe, Kriek, Hoegaarden en dan nog 20 bieren van het vat! + 200 uit de fles) Wat zijn we fier Belg te zijn, want iedereen is hier vraiment fou van onze bieren.

In de reeks: wat is de wereld klein. Vandaag naar een waterval gaan kijken hier op 30 km vandaan en wie zat er onder de 8 pasagiers van ons busje? Een madam uit Dendermonde die zeer vertrouwd was met Schellebelle. Ze was hier met haar Canadese nicht die zowaar nog een paar woorden Nederlands kon: "Scheve lavabo, onnozel kind en warme onderbroek" waarmee we tot de essentie van het leven zijn doorgedrongen.

Hoe zit dat hier nu met dat weer? Wel, ze hebben hier van die TVstations die 24 uur op 24 uur over het weer blablabla doen en ook zij geraken er niet uit. Vandaag was het bijna t-shirten weer met een 12 graden. Gevolg: wij zweten ons hier te pletter met onze damarkes aan. Iedereen loopt hier onbegrijpend rond want we zitten hier ver boven het gemiddelde. Vissers zijn aan het klagen dat de migratie van vissen verstoord is, de sneewcentra zitten met de handen in het haar wegens geen sneeuw, en wij prijzen ons gelukkig want anders gleden wij tot in de St Lawrence rivier als we buitenkomen. Volgens de laatste berichten zou het nu toch zondag beginnen, wij houden onze duiven tot zolang binnen.

De volgende dagen gaan we ons onledig houden met shoppen (visa staat al rood) en vooral eten. Ik weet het, het lijkt alsof we hier van tafel naar tafel rollen, en eigenlijk is dat ook wel zo, maar het is hier allemaal zo verdomd lekker (en goedkoop voor zolang je geen wijn besteld). We gaan na onze terugkeer een lijst opstellen van mensen die hier NIET mogen komen of ze vallen om van rondigheid (Mr Vlaeminck, Mr Bontinck, jullie staan zeker al op de lijst).

Tot zover Els en Koen, voor de moekes : met ons is alles OK, voor zus Anneken, wees voorzichtig in het verre Vietnam en prettig kerstfeest aldaar (ik denk niet dat wij ooit al verder van elkaar gezeten hebben als nu) Voor den Bos; wanneer was die kerstmarkt met jeneverkotjes?
posted by koen bogaert at 2:50 PM

 
Montreal: Zo snel de sneeuw hier gekomen is, zo snel is ze weer verdwenen. Ze krijgen er hier noch kop noch staart aan, het is hier ondertussen alweer 12 graden. Voor ons niet gelaten, het maakt het wandelen nog zo aangenaam. En neem maar aan dat we er al heel wat km opzitten hebben.
Tot grote vreugde van Koen, was een van onze medegasten in onze B & B de hier wereldberoemde chef Mario Liberty. Je kan al raden waar de gesprekken over gingen. Bij het proeven van ettelijke lokale bieren, werden menige recepten uitgewisseld.
Verwacht je vanaf heden aan konijn met Trapist, Gentse waterzooi en tomatensaus met een Blanchken in Montreal.
Op zijn aanraden zijn we vandaag in het wereldberoemde restaurant Schwarts gaan eten. Verwacht geen exclusieve tent, maar eerder een uitgebreid fritkot. Maar dan wel een Hebreeuws kosjer fritkot waar Tina Turner, Celine Dion, Nana Nouskouri en nog vele andere bekenden hun honger hebben gestild. Voor 12 $ hebben we weer ons buikje meer dan vol gegeten.
Vandaag was het duidelijk de officiele opening van het Christmas shopping season ! Een drukte van jewelste in de Malls !
Kijkt allen naar het nieuws morgen : Koen gaat de Mont Royal beklimmen, de lokale hulpdiensten zijn reeds verwittigd !
Tot zover ons nieuws uit Montreal, maandag reizen we naar onze studio in Quebec. De horeca is al verwittigd.

Els en Koen Damart.
Nog 1 keer slapen en we eten overheerlijke chocomouse in restaurant Le petit Moulinsart. Volgende keer daarover meer. Voor de GSM fans, Elsje is bereikbaar, maar wel rekening houden met 6 uur tijdsverschil.
posted by koen bogaert at 4:37 PM

 
Montreal: Deze ochtend om 5 uur kwam Elsje mij te vertellen dat er zowaar sneeuw uit de lucht viel. Inderdaad, al 2 weken was er hier sneeuw voorspeld maar de Armand Pienen van dienst zaten er telkens naast. Tot wij hier aankwamen, tarara, het valt hier per kilo uit de lucht en op een mum van tijd was alles hier onder de witte dons bedekt. Een zekere vorm van opwinding is hier in de stad merkbaar want eindelijk komen de kerstversieringen (en we spreken hier over massaal veel en in alle mogelijke vormen) tot hun recht. De taken zijn hier tussen Els en mij zeer perfect verdeeld. Onze visa staat al roodgloeiend door Elsjes shopgedrag, het aanbod van leuke dingen is hier dan ook overweldigend, en Koen heeft een perfect maatje gevonden in Denis, de gastheer van onze B&B. Naast een notoir bierkenner is hij een meer dan verdienstelijke amateurkok, wat resulteerden in een ontbijt met pannekoekjes, worstjes, warme chocoladebroodjes, verse fruitsla en nog een paar dingen die niet veilig waren voor Koen.

Door de sneeuwstorm zijn we met Harold, een andere gast van de B&B met wagen, door het slippende verkeer tot downtown geraakt. Een nogal gevaarlijke onderneming die ons doet inzien dat we hier met een auto niets te zoeken hebben en vanaf nu onze toevlucht tot de metro doet nemen. Na een bezoek aan het Japans eethuisje met de dagschotels van 5$ (lekker! en veel!) zijn we ons gaan drogen in het Musee d'art contemporain alwaar we ons weer eens verzoend hebben met de moderne kunst.

Hier zitten ze dan weer (net als vorig jaar) in het midden van Chinatown in het goedkoopste Internetcafe van Montreal, je kan er nog steeds geen bier krijgen maar daar hebben ze hier in wel andere mogelijkheden voor. Om het met de woorden van onze gastheer Denis te zeggen; `als een quebeciaan 5 cent in zijn portemonaie heeft zal hij je vragen om mee een pint te gaan drinken. En heeft hij die niet dan zal hij je nog mee vragen met de boodschap dat jij mag betalen, als we maar plezier hebben`.

Tot zover Montreal, met ons gaat alles goed, wij hopen van jullie hetzelfde.

Els en Koen, die zich hier al helemaal thuisvoelen.
posted by koen bogaert at 2:49 PM

 
Bon, de tickets zijn opgehaald, de vakbonden in Zavemtem zijn gewaarschuwd dat ze er niet moeten aan denken om woensdag enige vorm van actie te ondernemen en dat ze zich in Schiphol maar vasthouden want we moeten er 4 uur op onze connectie met Montreal wachten. Dat heb je nu eenmaal met spotgoedkope tickets maar gelukkig is Schiphol een van de leukste luchthavens van de wereld (na Sint Denijs zaliger, neem ook eens een kijkje bij http://www.schiphol.nl ) en zullen wij ons wel bezighouden met shoppen (Els) en eten (Koen).

Nog 2 keer slapen,
Els en Koen
posted by koen bogaert at 10:38 AM

 
ok, vanaf woensdag 28 november kan je het hier allemaal lezen... dan vertrekken Elsje en ik nog maar eens naar Canada. Deze keer komen de steden Montreal en Quebec City aan de beurt. Montreal om dat ons vorige bezoek aan deze stad een voltreffer was (nergens zoveel toffe cafés en goede restaurants op het Amerikaanse continent tegengekomen) en Quebec City omdat we er nog nooit geweest zijn en onze horizonten willen verruimen.

Tot 3 december zullen we jullie op de hoogte houden vanuit een Chinees internetcafé in Montreal en daarna zullen we nog wel zien hoe we contact zullen houden. Mocht je ons willen contacteren dan kan je ons altijd mailen op canada@barboomba.com of op onze gewone mailadressen.

De groeten,

Els en Koen
posted by koen bogaert at 1:21 PM